گزارش‌های معتبر از رسانه‌های بین‌المللی و ناظران حقوق بشر نشان می‌دهد که این تحرکات نه تنها خودجوش، بلکه از طریق کانال‌های دانشجویی سازمان‌یافته است و با سرکوب شدید نیروهای امنیتی روبرو شده.

آغاز اعتراضات دانشجویی در دانشگاه‌های تهران

اعتراضات دانشجویی از دانشگاه‌های بزرگ تهران مانند دانشگاه تهران، شریف، امیرکبیر و بهشتی آغاز شد، جایی که دانشجویان تجمعات داخل محوطه دانشگاه برگزار کردند و با شعارهایی مانند «مرگ بر دیکتاتور» و «نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران» حمایت خود را از اعتراضات خیابانی اعلام نمودند. در دانشگاه هنر تهران، دانشجویان بیانیه‌های عمومی صادر کردند و از اعتصاب بازاریان و اعتراضات سراسری حمایت نمودند، که نشان‌دهنده هماهنگی گروهی است. ویدیوهای تأییدشده از این تجمعات، ورود دانشجویان به خیابان‌ها و درگیری با نیروهای امنیتی را ثبت کرده‌اند.

هماهنگی از طریق کانال‌های دانشجویی

هرچند اتحادیه‌های مستقل دانشجویی ممنوع هستند، دانشجویان از کانال‌های تلگرامی مانند نشریه امیرکبیر و کانال‌های شوراهای دانشجویی برای انتشار بیانیه‌های مشترک، فراخوان تجمع و مستندسازی سرکوب استفاده می‌کنند. این کانال‌ها اقدامات هماهنگی مانند راه‌اندازی تریبون آزاد و تجمعات همزمان در دانشگاه‌های اصفهان، تبریز، شیراز و مشهد را سازماندهی کرده‌اند. در ردیت، ساب‌ردیت‌هایی مانند r/NewIran ویدیوهایی از تجمعات دانشجویی در مشهد (۳ ژانویه ۲۰۲۶) و کامپایل اعتراضات دانشجویی در سراسر کشور به اشتراک گذاشته‌اند.

سرکوب هدفمند علیه رهبران دانشجویی

نیروهای امنیتی با بستن درهای دانشگاه‌ها، هجوم به خوابگاه‌های دخترانه (مانند بهشتی در ۱ ژانویه) و صدور ممنوعیت ورود انبوه، دانشجویان را «گروگان» گرفتند تا از پیوستن به اعتراضات خیابانی جلوگیری کنند. بازداشت فعالانی مانند پارسیا لوغمانی در دانشگاه مازندران و تعلیق‌های انضباطی نشان می‌دهد مقامات این تحرکات را تهدید سازمان‌یافته می‌دانند.

گسترش به دانشگاه‌های دیگر شهرها

اعتراضات از ۱۰ دانشگاه به شهرهای دیگر سرایت کرد و دانشجویان با بازاریان و معترضان خیابانی هم‌صدا شدند؛ ویدیوهایی از سوزاندن تصاویر خامنه‌ای و خمینی در دانشگاه‌ها و خیابان‌ها موجود است. این روند، که از ۲۸ دسامبر ۲۰۲۵ (۸ دی ۱۴۰۴) آغاز شده، دانشگاه‌ها را به کانون اعتراضات اقتصادی-سیاسی تبدیل کرده و رژیم را با بزرگ‌ترین چالش از ۲۰۲۲ روبرو ساخته. با وجود سرکوب، رادیکالیسم گفتمان دانشجویی (رد اصلاحات و نظام) ادامه دارد.